3 Mayıs 2008 Cumartesi

Emo Saçmalığı


Memlekette bir emo salgınıdır gidiyor. Kendilerini biz popüler kültürün bir parçasıyız diye lanse etseler içim yanmıyacak ama bu boş arkadaşlar biz rock kültüründen geliyoruz, biz alternatif kültür yarattık gibi salak saçma bi yanılgının içindeler. Öncelikle kendilerini bu yanılgıdan kurtarmaları ve emo nedir bilmeyenler için ufak bir alıntı yapayım..

"öncelikle "emo" tanımını iki türlü ele almalıyız. müzik ve trend.. trend hakkında pek fikrim olmasa da müzik hakkında kendimce ufak notlar vermek isterim.

"emo" sözcüğünün çıkış noktası; fugazi'nin bir televizyon programına (programı sunan kişinin adı philips emo'dur) çıkmasıyla başlar. sunucu fugazi'ye; "müziğinizi tam olarak hangi tarzda tanımlarsınız" diye sorar ve fugazi'den ian mckaye; "aslında belirli bir isim söyleyemeyiz. ancak sen isterseniz emo diyebilirsin." der ve gülerler. daha sonra fugazi ile başlayan bu akım bu isimle adlandırılır. çıkış noktası düşünüldüğü gibi yakın bir geçmiş değil yaklaşık 1985'e kadar uzanmaktadır. ilginç olan fugazi özünde bir punk grubuydu. ancak deneysel bir gruptu. bu yüzden bir karışım oldu. müzikal açıdan emo; tutkulu, içden gelen, özünde herşeyin duygularda olduğu (müzikal açıdan) ve agresif bir müzik türüdür. birkaç örnek grup daha vermek gerekirse; rites of spring ve indian summer. şuanda yapılan emo müziği ile geçmiştekinin hiçbir alakası yoktur. yani insanların bildiği the used, my chemical romance, the get up kids gibi gruplar emo değildir. emo bir yaşam felsefesi değildir. yani müzikal açıdan sadece herşeyin içten gelerek yapılmasını benimser. o anki duygularınıza göre (müziğin size hissettirdiğine bağlı olarak) çığlık atarak, ağlayarak, bağırarak, sakin bir ses tonuyla şarkı söylebilirsiniz. müzik yaparken tutkulu olmak. kalbinden gelen birşeyleri notaya dökmek, çığlık atmak. şehvet duymak ya da ağlamak. tıpkı mozart ya da beethoven gibi.

biraz indian summer'dan bahsetmek gerekirse; 90'ların başında kurulmuş dört kişiden oluşan bir gruptu. tazlarına emo ve deneysel müzik diyebiliriz. tek bir albümleri var. onlar seyircilerini hayran olarak değil grubun bir parçası olarak görüyorlardı. ve 1994'te dağıldılar. gerekçe olarak da büyük şirketlerin kendi müziklerini kullanarak iğrenç bir hal haline getirmesini gösterdiler. evet büyük şirketlerin bu türün gelecek vaadettiğini gördü. biraz makyajlayıp gençlere emotional kimliği altında çok iyi pazarlayacaklarının ve bunlardan iyi para kazanacaklarının farkına vardılar. ve bunuda başardılar. ancak bu türün bitirilmesine ve olduğundan çok çok daha farklı birşey gibi görünmesine sebep oldular. ve şuanki emo tamamen bir trend."


Sonrada şunları sormak istiyorum, rock kültürü bir başkaldırıdır bir yerde, sisteme ve dayatmalara kafa tutmaktır. Şimdi emotional rock diye bir şey nasıl olabilir arkadarş? Şarkının içine sevgilim beni terketti, kimse beni sevmiyor gibi söz yazıp of biz duygusalız, kendi psikolojik problemlerim var toplumdan bana ne diyerek rock kültürünün bir parçası olduğunu nasıl iddia edersin. Aşağıladıkları popüler kültürün parçası olanlar halk tabiriyle tikilerden ne farkınız var sizin. Onlar en azından ne olduklarını biliyorlar. Popüler kültürün parçası olmaktan mutlular.Arabesk kültürü alıp rock enstrumanları, rock tekniğiyle çalınca rock olmuyor. Bi sillkinin kendinize gelin, ayıp, yazık .....

2 yorum:

Adsız dedi ki...

tebrikler dostum güzel yazı olmuş.salak emoları hiç sevmiyorum..

Adsız dedi ki...

ben öyle düşünmüyorum.. fikirler tartışılmaz ama günümğzde emoların farklı bir yerleri oludğunu düşünüyorum tabi senin fikrin bişe diyemem ama bu kadar aşağılamak da gerekmez hee tikilerle bi araya koymak